Rozmówki
Języki a przysłowia
Języki a przysłowia
Każdy język ma swoje przysłowia.
Tym samym są one ważną częścią narodowej tożsamości.
W przysłowiach zawarte są wartości i normy jakiegoś kraju.
Ich forma jest ogólnie znana i stała, a więc niezmienialna.
Przysłowia są zawsze krótkie i dobitne.
Często użyte są w nich metafory.
Wiele przysłów zbudowanych jest też w stylu poetyckim.
Większość z nich przekazuje nam rady lub reguły zachowań.
Niektóre przysłowia okazują też wyraźną krytykę.
Bardzo często wykorzystują stereotypy.
Chodzi więc o rzekomo typowe prawdy dotyczące krajów i narodów.
Przysłowia mają bardzo długą tradycję.
Już Arystoteles sławił je jako krótkie filozoficzne mądrości.
W retoryce i literaturze są ważnym środkiem stylistycznym.
Szczególne w nich jest to, że zawsze pozostają aktualne.
W lingwistyce zajmuje się nimi oddzielna dyscyplina.
Wiele przysłów istnieje w wielu językach.
Mogą być one podobne do siebie leksykalnie.
Ludzie różnych języków używają wtedy tych samych słów.
Bellende Hunde beißen nicht, Perro que ladra no muerde, Szczekający pies nie gryzie.
(DE-ES-PL).
Inne przysłowia są zbliżone do siebie semantycznie.
Oznacza to oddanie tej samej treści innymi słowami.
Appeler un chat un chat, Dire pane al pane e vino al vino.
(FR-IT)
Przysłowia pomagają nam zrozumieć inne narody i kultury.
Najbardziej interesujące są przysłowia, które istnieją na całym świecie.
Dotyczą one "ogromnych" tematów ludzkiego życia.
Takie przysłowia traktują więc o uniwersalnych doświadczeniach.
Pokazują, że wszyscy jesteśmy podobni - nieważne, w jakim języku mówimy!